Nie wiem, nie umiem, nie mogę i się boję.



Ale przynajmniej jutro oficjalne pożegnanie z codziennym psychiatrykiem, z tego się bardzo cieszę.

Oto co robi moje cudo, kiedy się uczę. Mrrr.

cannot wait for it

Często żałuję, że nie mam aparatu fotograficznego w głowie, którym mogłabym uwiecznić każdą wspaniałą chwilę i wywołać zdjęcia, gdy tylko bym tego chciała. Teraz uwieczniłabym każdą sekundę z tych kilku dni, dzięki którym poczułam się jak najważniejsza osoba na całej planecie, czułam się w końcu tak bardzo spokojna i mogłam sprawić, że ktoś poczuł się tak samo jak ja. 

To była najpiękniejsza Wielkanoc, jaką przeżyłam.